Ciąża- dowiedz się o niej wszystkiego!

Z drugiej jednak strony ciężarne zapominają czasami, że dla rozwijającego się w nich dziecka infekcja – np. wirusowe przeziębienie, zapalenie oskrzeli czy grypa – nieleczone właściwie mogą być groźniejsze, niż przyjęcie zaleconego przez lekarza leku. – Stan zapalny w organizmie kobiety nie pozostaje bez wpływu na organizm dziecka – przestrzegają ginekolodzy. Dlatego, zwłaszcza w II i III trymestrze doradzają bardziej radykalne niż „babcine” sposoby rozprawiania się z infekcjami górnych i dolnych dróg oddechowych, czy też układu moczowego. Bo kobieta w ciąży jest podatna na niektóre rodzaje infekcji, które trzeba szybko wyleczyć. Mnie osobiście dopadły w końcówce ciąży dwie poważne infekcje – układu moczowego, a przed samą cesarką – dróg rodnych. Za każdym razem dostałam silnie działające antybiotyki. Moja ginekolog nie miała wątpliwości – nietypowe bakterie (a właśnie takie sobie mnie upodobały), lepiej zwalczyć szybko niż narażać mamę i dziecko na powikłania związane z szerszym zakażeniem bakteryjnym.

Największą ostrożność w przyjmowaniu leków powinny zachowywać kobiety w pierwszym trymestrze ciąży. W pierwszych kilkunastu tygodniach kształtują się najważniejsze dla życia ośrodki i układy – i substancje chemiczne mogą te fundamentalne procesy zaburzyć. Z drugiej strony – wiele kobiet nie orientuje się w pierwszych tygodniach, że są w ciąży. Jeśli akurat w tym czasie zdarzy się infekcja przyjmują leki w dobrej wierze, nie mając pojęcia o swoim odmiennym stanie. Po stwierdzeniu, że są np. w szóstym, ósmym tygodniu ciąży – stresują się, czy nie zaszkodziły dziecku. Doświadczeni ginekolodzy radzą, by tego stresu w sobie nie pielęgnować. Co się stało, to się nie odstanie, zaś każda godzina stresu może być dla dziecka znacznie większym obciążeniem niż przyjmowane przez kilka dni leki. Jeśli jednak kobieta wie, że jest w ciąży, w pierwszym trymestrze powinna wystrzegać się infekcji (łatwo powiedzieć), a w razie, gdy do niej dojdzie, skonsultować leczenie z lekarzem i starać się leczyć przede wszystkim domowymi sposobami (jeśli to jest np. lekkie przeziębienie). Konsultacje z lekarzem są podstawą przyjmowania leków na każdym etapie ciąży.

Z najbardziej popularnych leków trzeba pamiętać, że w ciąży nie można przyjmować aspiryny, a paracetamolem można leczyć przeziębienia czy stany zapalne, oraz prztmować go przeciwbólowo (jeśli to konieczne) dopiero od drugiego semestru.

Światowa Organizacja Zdrowia podzieliła leki na pięć grup. W grupie A (najmniej licznej) znalazły się preparaty, które przeszły badania na zwierzętach i obserwacje na ludziach (badań na ciężarnych się nie przeprowadza!) z pozytywnym skutkiem – nie stwierdzono żadnych działań szkodliwych dla płodu. W tej grupie dominują witaminy, leki homeopatyczne i niektóre leki ziołowe. Znalazł się tam też paracetamol, ale dopiero od drugiego semestru.

Leki z grupy B – badania na zwierzętach wykazały działania szkodliwe dla płodu, jednak obserwacje na ludziach nie potwierdziły działań szkodliwych dla płodu ludzkiego. Tu króluje popularny lek przeciwzapalny – ibuprofen, większość antybiotyków, popularne syropy przeciwkaszlowe, część leków antyalergicznych etc. To bardzo szeroka i długa lista. Leki z tej kategorii są często przepisywane przez lekarzy w przypadkach, gdy ich zastosowanie jest konieczne. Kobieta powinna pamiętać o naczelnej zasadzie – leki bierze się tak długo, jak zalecił lekarz, w takich dawkach, jakie przepisał. Po to, by zwalczyć chorobę, zanim się rozwinie.

Leki z grupy C to przede wszystkim leki nowowprowadzone na rynek – lekarze przepisują je sporadycznie, gdyż brakuje udokumentowanych obserwacji na ludziach, zaś badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały szkodliwe działąnie na płód.

Leki z grupy D stosuje się w ciąży tylko w sytuacjach, gdy jest to bezwzględnie konieczne dla ratowania matki. Stanowią zagrożenie dla płodu, co udowodniły zarówno badania na zwierzętach jak i obserwacje na ludziach.
Leki z grupy X to leki niebezpieczne dla płodu, których w ciąży w ogóle się nie stosuje.


Anna Kozłowska